De smaak van de Snickers die je met zo veel mogelijk medesoldaten deelt. De afscheidstekening van het laatste kind in het dorpje aan het front. Die harde grappen over het toekomstige graf van je collega’s en die keer dat ze ook echt doodgingen, voor je ogen. Maar ook het moment dat je je geliefde uit de trein ziet stappen op een zomerdag... Artur Dron verruilde zijn militaire missie voor een literaire en brengt de realiteit van het soldatenleven huiveringwekkend dichtbij.

De jonge Artur Dron was altijd fan van de oorlogsboeken van Ernest Hemingway, maar o, wat is de werkelijkheid anders. Oekraïeners vechten een existentiële strijd, hun land wordt aangevallen door het kwaad. In dit memoir met 25 heldere, eerlijke essays gaat Dron daarom niets uit de weg, maar zet er ook liefde en geloof tegenover.

• Komt uit in februari 2027 – vijf jaar nadat de invasie begon

• Onmiddellijke bestseller in Oekraïne (meer dan 50.000 exemplaren verkocht)

• Vertaalrechten verkocht aan veertien landen

• Universele inkijk in wat een jonge soldaat doormaakt

• Een indrukwekkende stem, die elke lezer weet te raken:

‘Deze kroniek van het leven als een burgersoldaat is hartverscheurend, direct en teder.’
- The Guardian

‘Dron is een godsgeschenk – zelfs te midden van de gruwelijkheden van de Russische invasie stralen zijn woorden van hoop en menslievendheid.’
- Fiona Benson, redacteur van zijn poëziebundel We were here

• Artur Dron zelf zei over dit boek:

  ‘Wanneer je je in de loopgraven bevindt, zo dicht bij verminking en de dood, wordt al het overbodige weggestript. Alleen wat er écht toe doet blijft over: je familie, degene van wie je houdt, en de persoon direct naast je.’