Bibi Dumon Tak wandelde een zomer lang op gifgrond. Of eigenlijk: op overcapped gifgrond, gifgrond die door de natuur afgedekt is geraakt. Ze wandelt er niet alleen, ze schrijft er ook. Ze luistert naar de vogels, wordt boos om de hondenbaasjes die hun huisdier tussen de meerkoeten laten plonzen, ze informeert zich over de geschiedenis van de Volgermeer (want daar is het waar dit boek zich afspeelt) en ze onderzoekt haar eigen al dan niet afgedekte innerlijke gif.

Dit deel van de Terloop-reeks van uitgeverij Van Oorschot is magnifiek. Wie van zinnen aanstrepen houdt heeft aan zes pennen niet genoeg. Wie in letters in beeld wil zien hoe een roerdomp landt, leze bladzijde 19. Wie wil begrijpen hoe onbegrijpelijk de omgang met giftig afval in Nederland soms is, leze de rake en soms woedende zinnen die Bibi Dumon Tak eraan wijdt. Wie zowel in de lach wil schieten, zijn vuist wil doen verkrampen als bewonderend zijn hoofd wil schudden om zoveel hogeschoolliteratuur: haal Zomer op de gifbelt.