Lisa Weeda, die, zoals we uit de veelgeprezen roman Aleksandra kunnen weten, uit een gedeeltelijk Oekraïense familie stamt, schreef het. Ze maakte van dit non-fictieboek een vertelling waar je, als je er eenmaal in begint, niet in wilt stoppen. Ze is, zoals Het Parool vorige week al kopte, een 'daverende verteller'.

Olesia Sekeresh, bekroond illustrator uit Oekraïne, gaf er bijna een jaar al haar tijd aan en dat is te zien: er is geen spread in het boek zonder spattende kleuren en spattende tekeningen. Het is fris en raak - en ja, je wilt, als je het boek uit hebt, zo snel als het weer kan naar Oekraïne toe.

Komend weekend is Olesia in Nederland en we houden zowel een boekpresentatie in de Utrechtste boekenbar (om 11:30, zondag 18 oktober), maar beide makers zijn ook te gast op onze Blauw Grasmiddag.

Mocht je bij geen van die gelegenheden kunnen zijn, dan nodigen we je graag uit het boek bij je lokale boekhandel te halen, of anders te bestellen, bijvoorbeeld hier of hier.