Recensente Mirjam Noorduijn concludeert dat het een 'sprankelende versjesbundel' is, en schrijft over Jurrian bijvoorbeeld dit: 'Van Dongen slaagt erin ‘de ruimte van het volledig leven’ te verbeelden, om met Lucebert te spreken. En dat doet hij met een groot gevoel voor empathie voor zijn publiek, in heldere, trefzekere zinnen die getuigen van passie voor taal en licht van toon zijn.'
En over Stien: 'Dit opkomende Vlaamse talent heeft bij iedere tekst lovenswaardig naar een passende stijl en techniek gezocht om zo Van Dongens uiteenlopende werelden tot leven te brengen en betekenis toe te voegen.'

Het mooist is misschien nog wel deze vergelijking: 'Net als de verzen van illustere voorgangers als Willem Wilmink, Annie M.G. Schmidt en Karel Eykman bewijzen Van Dongens liedteksten hun bestaansrecht als kinderpoëzie.'
Daarmee plaatst de recensente deze gedichten in de allermooiste traditie die je kunt bedenken.

Binnenkort verschijnt de tweede druk van deze bundel, want het gaat snel. Dus: haal het boek nu bij je lokale boekhandel! (Of bestel het anders hier of hier).